Op een werkconferentie over knelpunten op de regionale arbeidsmarkt voor specialistisch verpleegkundigen en anesthesie/chirurgie-assistenten kwamen een viertal terreinen aan de orde waarop zorginstellingen konden samenwerken: 1) arbeidsmarktbeleid, 2) organisatie-, 3) personeels- en 4) opleidingsbeleid. Men vond het ook nodig dat er in de regio gegevens werden verzameld, via een arbeidsmarktmonitor.

TSO Groningen-Drenthe en TSO Friesland wilden een dergelijke monitor laten ontwikkelen. Het systeem moest bestaan uit instrumenten om op de hoogte te blijven van de regionale arbeidsmarkt en anderzijds uit afspraken, procedures en instrumenten waarmee men in actie kon komen om knelpunten aan te pakken.

Het gehele systeem vroeg om het uitwerken van een vijftal deelgebieden:

De gegevens die voor een monitor nodig zijn, werden geïnventariseerd. Daarna werden interviews gehouden met hoofden personeelszaken. Daarin stonden vragen centraal als: 1) welke gegevens worden binnen de instelling verzameld, 2) op welke wijze, 3) met welk 'informatiesysteem', 4) hoe ziet dat systeem er uit, 5) door wie wordt het systeem gevoed en/of beheerd, 6) wie maakt de analyses op basis van de gegevens, 7) waarvoor worden de gegevens en de analyses gebruikt.

De interviews leidden tot de conclusie dat het uitwerken van een systematische monitor een brug te ver leek. Het probleem was niet knellend genoeg om de invoering ervan te rechtvaardigen. Een vorm van monitoring bleef gewenst, ook al werd de ontwikkeling van een geformaliseerd systeem opgeschort.